Docker, który szturmuje serwery (zwłaszcza typu chmury), jest projektem typu „open source”, dlatego kiedy raz pierwszy pojawił się on na oczach świata informatycznego w 2013 roku, od razu wzbudził ogromne zainteresowanie.
Dzięki narzędziu możliwe jest przede wszystkim upraszczanie procesu tworzenia i rozpowszechniania paczek z aplikacjami. Dodatkowo program usprawniania pracę, podnosi szybkość reakcji, a także pełni wiele innych funkcji związanych ze wdrażaniem aplikacji w dowolnym środowisku.
Na czym polega działanie Dockera w kontekście wdrażania aplikacji?
System ten, w dużej mierze automatyzuje wdrażanie aplikacji w postaci kontenerów, z których można korzystać w chmurze bądź lokalnie. Współpracuje z Windowsem, Microsoftem, macOS oraz z dostawcami chmury. Narzędzie działa także w środowisku Linux, gdzie pozwala lepiej wykorzystywać funkcjonalności serwerowe dla aplikacji systemu. W momencie, gdy aplikacji tych jest już zbyt wiele, a do ich uruchomienia potrzebne są gotowe komponenty, najlepszym rozwiązaniem jest stworzenie osobnego środowiska do uruchomienia konkretnej aplikacji przy pomocy Dockera. Dodatkowo system ułatwia instalację oraz dystrybucję aplikacji. Dzięki temu, że kontener zawiera wszystko, co potrzebne jest do instalacji (biblioteki, aplikacje), możliwe jest odpalenie aplikacji bez konieczności używania dodatkowego oprogramowania. Kontener korzysta z zasobów dysku komputera, co pozwala zaoszczędzić zasoby i znacznie podnosi wydajność pracy. Docker świetnie sprawdza się także przy pisaniu kodu, który ma jednego autora. Nie ma potrzeby wówczas współdzielenia zasobów. Wystarczy stworzyć za pomocą tego programu osobne środowisko, a następnie skryptami wrzucać kod do sprawdzenia i testów.
Docker ze względu na swoje funkcje, znacznie ułatwia pracę całemu zespołowi programistów: upraszcza decyzje związane z architekturą systemów, tworzenie narzędzi pomocniczych i wiele innych.
Przy użyciu tego oprogramowania zyskujemy możliwość:
• obsługi rpm, mock, dpkg, pbuilder w jednym pakiecie zdefiniowanym w wybranym pliku,
• tworzenia jednego, wystandaryzowanego środowiska do uruchamiania różnych aplikacji (np. w systemie Scientific Linux można korzystać z pakietów działających w Red Hat Linux właśnie dzięki Dockerowi),
• łatwego testowania wprowadzanych zmian w systemie, dzięki tworzeniu nowego obrazu przez Dockera,
• rozdzielania sprzętu od oprogramowania, bez istotnego poświęcania zasobów sprzętowych.
Narzędzie posiada jednak swoje ograniczenia, zwłaszcza w odniesieniu do specyficznych wymagań funkcjonalnych.
Niektórych narzędzi Docker nie jest w stanie zastąpić, ale część kategorii można z nim połączyć, uzyskując zadowalające efekty.
Zaliczymy do nich:
• platformy VMware, KVM, służące do wirtualizacji,
• rozwiązania chmurowe typu Openstack, CloudStack,
• Pracę z konfiguracjami typu Puppet, Chef,
• Platformę framework służącą do wdrażania np. Capistrano, Fabric,
• zarządzanie narzędziami typu Mesos, Fleet,
• systemy programistyczne typu Vagrant.
Docker bez poznania podstaw jest narzędziem trudnym w obsłudze. Aby efektywnie wykorzystywać jego funkcjonalności trzeba się go nauczyć i poprawnie zaimplementować na komputerze. Wszelkie wskazówki dotyczące użytkowania systemu Docker uzyskacie poprzez uczestnictwo w szkoleniu SPRAWDŹ »